ذبيح الله صفا

680

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى )

« شرف » « 1 » كه نامش را باضافهء ابنى شرفجهان ( - شرف جهان ) مىنويسند ، از خاندان معروف سادات سيفى قزوين ، يعنى از اعقاب قاضى سيف الدين حسنى قزوينى بود . اين قاضى سيف الدين در عهد ايلخانان مغول مىزيسته و مورد احترام و بزرگداشت اولجايتو سلطان بوده است و بازماندگانش ساليانى دير سمت قضاى قزوين داشتند . پدر شرف الدين يعنى مير نور الهدى معروف به « قاضى جهان » صبح پنجشنبه دوازدهم محرم سال 888 ه در

--> ( 1 ) - اين تخلص كه مأخوذ از اسم شاعرست در پايان غزلهاى او تكرار شده و او غير از « شرف » ديگرى بنام شرف الدين على يزدى است كه پيش ازين ( همين كتاب ، ج 4 ص 299 - 309 و 483 - 486 ) ازو ياد كرده‌ام و او را در تذكره‌ها براى تمايز معمولا شرف يزدى ( روز روشن ص 419 و رياض العارفين ص 363 و جز آن ) مىنامند و اين يك را گاه شرف قزوينى و گاه « شرفجهان » مىنويسند ، و من درين كتاب نخستين را بنام مطلق « شرف » ثبت كرده‌ام . شاعران ديگرى هم با تخلص شرف داريم كه در مقام اين دو نيستند .